XY-Chain · Przykład krok po kroku

Każda komórka łańcucha ma dokładnie dwóch kandydatów: R5C8={4, 7}, R5C4={3, 7}, R6C6={2, 3}, R6C5={2, 4}. Wewnątrz komórki istnieje między nimi silna relacja: jeśli jeden jest fałszywy, drugi musi być prawdziwy. Między różnymi komórkami połączeni kandydaci tej samej cyfry wzajemnie się wykluczają. Końce R5C8=4, R6C5=4 mają wspólnego kandydata 4.

Oddział 1: załóżmy, że R5C8=4 ma wartość false.

R5C8=4 ma wartość fałszywą. R5C8 pozostało już tylko R5C8=7, więc to musi być prawda.

Przypadek 1: R5C8 to komórka dwuwartościowa R5C8=4, R5C8=7. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R5C8=7 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R5C4=7, więc skreśl te konflikty.

R5C4=7 ma wartość fałszywą. R5C4 pozostało już tylko R5C4=3, więc to musi być prawda.

R5C4 to kolejna komórka dwuwartościowa R5C4=3, R5C4=7. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R5C4=3 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R6C6=3, więc skreśl te konflikty.

R6C6=3 ma wartość fałszywą. R6C6 pozostało już tylko R6C6=2, więc to musi być prawda.

R6C6 to kolejna komórka dwuwartościowa R6C6=2, R6C6=3. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R6C6=2 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R6C5=2, więc skreśl te konflikty.

W komórce dwuwartościowej punktu końcowego R6C5 (R6C5=2, R6C5=4), R6C5=2 ma wartość false, więc R6C5=4 jest wymuszane na wartość true przy bieżących założeniach. Ten punkt końcowy wyklucza cele R6C8=4, R6C9=4.

Wycofaj to założenie i jego konsekwencje. Wróć do niezmienionej migawki kandydata przed sprawdzeniem kolejnej możliwości.

Załóżmy, że pierwszy punkt końcowy R5C8=4 ma wartość true w swojej komórce dwuwartościowej R5C8 (R5C8=4, R5C8=7). Wewnątrz komórki wyklucza drugiego kandydata; między komórkami wyklucza widocznych sprzecznych kandydatów R5C8=7, R6C8=4, R6C9=4.

Dwa przypadki punktów końcowych wyczerpują wszystkie możliwości i oba skreślają R6C8=4, R6C9=4. Wycofaj stany tymczasowe, a następnie je usuń.

Każda komórka łańcucha ma dokładnie dwóch kandydatów: R1C4={3, 8}, R1C8={6, 8}, R7C8={2, 6}, R7C6={2, 4}, R7C5={3, 4}. Wewnątrz komórki istnieje między nimi silna relacja: jeśli jeden jest fałszywy, drugi musi być prawdziwy. Między różnymi komórkami połączeni kandydaci tej samej cyfry wzajemnie się wykluczają. Końce R1C4=3, R7C5=3 mają wspólnego kandydata 3.

Oddział 1: załóżmy, że R1C4=3 ma wartość false.

R1C4=3 ma wartość fałszywą. R1C4 pozostało już tylko R1C4=8, więc to musi być prawda.

Przypadek 1: R1C4 to komórka dwuwartościowa R1C4=3, R1C4=8. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R1C4=8 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R1C8=8, więc skreśl te konflikty.

R1C8=8 ma wartość fałszywą. R1C8 pozostało już tylko R1C8=6, więc to musi być prawda.

R1C8 to kolejna komórka dwuwartościowa R1C8=6, R1C8=8. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R1C8=6 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R7C8=6, więc skreśl te konflikty.

R7C8=6 ma wartość fałszywą. R7C8 pozostało już tylko R7C8=2, więc to musi być prawda.

R7C8 to kolejna komórka dwuwartościowa R7C8=2, R7C8=6. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R7C8=2 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R7C6=2, więc skreśl te konflikty.

R7C6=2 ma wartość fałszywą. R7C6 pozostało już tylko R7C6=4, więc to musi być prawda.

R7C6 to kolejna komórka dwuwartościowa R7C6=2, R7C6=4. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R7C6=4 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R7C5=4, więc skreśl te konflikty.

W komórce dwuwartościowej punktu końcowego R7C5 (R7C5=3, R7C5=4), R7C5=4 ma wartość false, więc R7C5=3 jest wymuszane na wartość true przy bieżących założeniach. Ten punkt końcowy wyklucza cele R1C5=3, R8C4=3.

Wycofaj to założenie i jego konsekwencje. Wróć do niezmienionej migawki kandydata przed sprawdzeniem kolejnej możliwości.

Załóżmy, że pierwszy punkt końcowy R1C4=3 ma wartość true w swojej komórce dwuwartościowej R1C4 (R1C4=3, R1C4=8). Wewnątrz komórki wyklucza drugiego kandydata; między komórkami wyklucza widocznych sprzecznych kandydatów R1C4=8, R1C5=3, R8C4=3.

Dwa przypadki punktów końcowych wyczerpują wszystkie możliwości i oba skreślają R1C5=3, R8C4=3. Wycofaj stany tymczasowe, a następnie je usuń.

Każda komórka łańcucha ma dokładnie dwóch kandydatów: R1C3={1, 9}, R1C4={7, 9}, R2C4={7, 9}, R2C8={5, 9}, R2C5={5, 6}, R2C6={1, 6}, R2C9={1, 7}, R3C9={1, 7}. Wewnątrz komórki istnieje między nimi silna relacja: jeśli jeden jest fałszywy, drugi musi być prawdziwy. Między różnymi komórkami połączeni kandydaci tej samej cyfry wzajemnie się wykluczają. Końce R1C3=1, R3C9=1 mają wspólnego kandydata 1.

Oddział 1: załóżmy, że R1C3=1 ma wartość false.

R1C3=1 ma wartość fałszywą. R1C3 pozostało już tylko R1C3=9, więc to musi być prawda.

Przypadek 1: R1C3 to komórka dwuwartościowa R1C3=1, R1C3=9. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R1C3=9 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R1C4=9, więc skreśl te konflikty.

R1C4=9 ma wartość fałszywą. R1C4 pozostało już tylko R1C4=7, więc to musi być prawda.

R1C4 to kolejna komórka dwuwartościowa R1C4=7, R1C4=9. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R1C4=7 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R2C4=7, więc skreśl te konflikty.

R2C4=7 ma wartość fałszywą. R2C4 pozostało już tylko R2C4=9, więc to musi być prawda.

R2C4 to kolejna komórka dwuwartościowa R2C4=7, R2C4=9. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R2C4=9 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R2C8=9, więc skreśl te konflikty.

R2C8=9 ma wartość fałszywą. R2C8 pozostało już tylko R2C8=5, więc to musi być prawda.

R2C8 to kolejna komórka dwuwartościowa R2C8=5, R2C8=9. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R2C8=5 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R2C5=5, więc skreśl te konflikty.

R2C5=5 ma wartość fałszywą. R2C5 pozostało już tylko R2C5=6, więc to musi być prawda.

R2C5 to kolejna komórka dwuwartościowa R2C5=5, R2C5=6. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R2C5=6 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R2C6=6, więc skreśl te konflikty.

R2C6=6 ma wartość fałszywą. R2C6 pozostało już tylko R2C6=1, więc to musi być prawda.

R2C6 to kolejna komórka dwuwartościowa R2C6=1, R2C6=6. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R2C6=1 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R2C9=1, więc skreśl te konflikty.

R2C9=1 ma wartość fałszywą. R2C9 pozostało już tylko R2C9=7, więc to musi być prawda.

R2C9 to kolejna komórka dwuwartościowa R2C9=1, R2C9=7. W przypadku, gdy drugi kandydat jest fałszywy, R2C9=7 jest wymuszane jako prawdziwe przy bieżącym założeniu. W komórkach wyklucza się wzajemnie z R3C9=7, więc skreśl te konflikty.

W komórce dwuwartościowej punktu końcowego R3C9 (R3C9=1, R3C9=7), R3C9=7 ma wartość false, więc R3C9=1 jest wymuszane na wartość true przy bieżących założeniach. Ten punkt końcowy wyklucza cele R3C1=1, R3C2=1, R3C3=1.

Wycofaj to założenie i jego konsekwencje. Wróć do niezmienionej migawki kandydata przed sprawdzeniem kolejnej możliwości.

Załóżmy, że pierwszy punkt końcowy R1C3=1 ma wartość true w swojej komórce dwuwartościowej R1C3 (R1C3=1, R1C3=9). Wewnątrz komórki wyklucza drugiego kandydata; między komórkami wyklucza widocznych sprzecznych kandydatów R1C3=9, R3C1=1, R3C2=1, R3C3=1.

Dwa przypadki punktów końcowych wyczerpują wszystkie możliwości i oba skreślają R3C1=1, R3C2=1, R3C3=1. Wycofaj stany tymczasowe, a następnie je usuń.